Cucina povera i schiacciata con patate
- La cucina della mamma
- 20 lut 2017
- 2 minut(y) czytania

Kuchnia włoska, którą poznał i pokochał świat to przede wszystkim dania wywodzące się z tzw. cucina povera, czyli ubogiej kuchni. Pod koniec XIX i w pierwszej połowie XX wieku setki tysięcy Włochów wyemigrowało z biednych regionów kraju, głównie do Ameryki Północnej. Zasiedlali oni tłumnie dzielnice amerykańskich miast i metropolii, tworząc etniczne enklawy, zwane Little Italy (Małe Włochy). Sprzyjały one integracji, dawały poczucie wspólnoty, ułatwiały wspólne kultywowanie tradycji, także kulinarnych. W nowo otwieranych pizzeriach, osteriach, czy trattoriach gotowano tak, jak w ojczyźnie gotowała mamma, czy nonna. Imigranci nie pochodzili z zamożnych domów, więc dania które znali wywodziły się z prostej, ubogiej kuchni.
Przez lata biedy i niedostatku włoscy chłopi nauczyli się komponować smaczne, zdrowe i różnorodne posiłki z niewielu dostępnych składników. Były to najczęściej produkty nadające się do długiego przechowywania, oraz sezonowe warzywa z przydomowych ogródków lub rosnące dziko na łąkach. Nie mogło zabraknąć także oliwy i wina. Podstawą diety były wówczas produkty zbożowe – chleb, makaron, ryż, polenta i nasiona roślin strączkowych, które dostarczały wiele drogocennego białka, gdyż mięso na chłopskim stole pojawiało się niezwykle rzadko. Wykorzystywano też resztki z poprzedniego dnia oraz czerstwy chleb, bo w biednej kuchni nic się nie mogło zmarnować.
Mimo ograniczoności składników dania wywodzące się z cucina povera zaskakują różnorodnością i pomysłowością. Podbiły one serca smakoszy na całym świecie, czyniąc kuchnię włoską jedną z najbardziej lubianych na świecie. Nic dziwnego, cucina povera to kuchnia przede wszystkim smaczna i zdrowa.
To cudowne, gdy kilka łatwo dostępnych składników tworzy pyszne i sycące danie.
Schiacciata con patate,
czyli drożdżowy placek z ziemniakami
Skladniki:
400 g mąki pszennej
1 łyżeczka drożdży instant
1 szklanka letniej wody
5 dużych ziemniaków
gałązka rozmarynu
oliwa
sól
opcjonalnie dowolny ser starty na dużych oczkach
Przygotowanie:
Mąkę wymieszać z drożdżami, dodać wodę, wyrabiać przez około minutę. Jeżeli ciasto jest zbyt zbite można dodać więcej wody. Dodać płaską łyżeczkę soli i oliwę, wyrabiać aż będzie sprężyste i gładkie. Przełożyć do natłuszczonej miski, przykryć i odstawić w ciepłe miejsce na około 2 godziny.
Ziemniaki umyć, obrać i pokroić na cienki plastry. Skropić oliwą i dokładnie wymieszać.
Wyrośnięte ciasto rozciągnąć cienko na natłuszczonej oliwą blasze. Cienką warstwą ułożyć plasterki ziemniaków, posypać solą i igiełkami rozmarynu. Odstawić na pół godziny.
Nagrzać piekarnik do 220 – 230 stopni. Piec schiacciatę przez około 20 minut, aż ziemniaki zaczną się rumienić. Pod koniec pieczenia można posypać dowolnym startym serem (ja użyłam provolone) i piec do momentu aż ser się rozpuści.
Podawać po lekkim przestudzeniu.
Buon appetito!
Comments